Adelinde Cornelissen

“Adelinde Cornelissen gaf haar baan op toen er een plekje in het Olympisch team in zicht kwam”"

Bronnen: youtube.com, rtvassen.com, rtvdrenthe.nl, nusport.nl, stegen.net, regiosportactueel.nl, horses.nl, nl.wikipedia.org, dressage-news.com

De eigen webstee van Adelinde Cornelissen

De eigen Hyvesstee van Adelinde Cornelissen

Info op trouw.nl d.d. 20 augustus 2011

Adelinde Cornelissen prolongeert Europese titel

Dressuuramazone Adelinde Cornelissen is vanmiddag in Rotterdam opnieuw Europees kampioene op de Grand Prix Spécial geworden. De titelverdedigster vergaloppeerde zich tijdens haar proef met Jerich Parzival even, maar kwam niettemin uit op een score van 82,113 procent. Ze bleef daarmee de Brit Carl Hester (Uthopia) een half procent voor. Diens landgenote Laura Bechtolsheimer (Mistral Hojris) veroverde het brons, vóór de Duitser Matthias Alexander Rath met de befaamde hengst Totilas.

Cornelissen weet haar 'dwaling' aan overconcentratie. 'Ik reed verkeerd. Stom hè. Heb je een paard in supervorm, probeer ik het te verprutsen. Ik was bezig in een serie toen de bel ging. O jee, ik zit niet goed. Omkeren en opnieuw doen dan maar', zei ze over de manoeuvre die de ingewijde toeschouwers de adem deed stokken.

De 'foute afslag' kwam haar niet duur te staan. Cornelissen kreeg 2 punten per jurylid aftrek en dat scheelde 'maar' 0,417 procent. Die marge kon de amazone uit Nijkerk lijden omdat ze haar rit uiterst koel vervolgde. 'Ik heb dubbel mijn best gedaan. Ik moest die punten toch ergens goedmaken. De score was oké, maar ik bleef wel kwaad. Ik heb mezelf na afloop een schop gegeven.'

Beeldmateriaal van Adelinde Cornelissen

Cornelissen op haar nieuwe landgoed; info op RTV-Drenthe 13-09-2010

Adelinde Cornelissen is verhuisd naar een plek buiten de provincie. De dressuuramazone pakte haar boeltje in Drenthe op en verhuisde naar het landgoed Balkenschoten in Nijkerk. Het is ook de thuishaven van internationaal springruiter Wout Jan van der Schans.

Cornelissen komt eind september in actie op de wereldruiterspelen.

Zie hier de documentaire

Adelinde Cornelissen wint Grand Prix d.d. 25-03-2010

Dressuuramazone Adelinde Cornelissen heeft tijdens Indoor Brabant voor een daverende verassing gezorgd. Zij won met haar paard Parzival de Grand Prix tijdens de Finale van de World Cup en versloeg de bijna onverslaanbaar geachte combinatie Edward Gal met Totilas.

Cornelissen kwam tot een score van 78,851 en bleef haar grote concurrent Gal twee procent voor (76,808). Derde werd Imke Schellekens-Bartels en vierde de Duitse Isabell Werth. Komende zaterdag staat de Kur op muziek op het programma.

Adelinde Cornelissen is een van de weinigen in de wereld die met haar paard Parzival wel eens wint van Edward Gal en zijn vaak ongenaakbare hengst Totilas. Bij het Europees Kampioenschap vorig seizoen in Windsor deed ze dat ook al eens in de Grand Prix Special. Cornelissen en Gal behoorden toen beiden tot de equipe die goud won in de landenwedstrijd.

Zie hier de beelden van RTV Drenthe

Adelinde Cornelissen rijdt nieuwe kür op muziek

Amazone Adelinde Cornelissen uit Beilen rijdt zaterdag een nieuwe kür op muziek tijdens de Wereldbekerfinale bij Indoor Brabant.
Het is volgens haar de enige manier om de concurrentie met Edward Gal en zijn hengst Totilas aan te gaan. Vorig jaar, tijdens de wereldbekerfinale in Las Vegas raakte Cornelissens haar paard Parzival geblesseerd waardoor ze niet mee kon doen. Vooralsnog staan de zaken er nu beter voor.

Anky van Grunsven heeft zich dit seizoen niet weten te plaatsen voor de finale van de wereldbeker. Het lijkt erop dat Edward Gal, de Duitse Isabell Werth en Cornelissen zelf de belangrijkste podiumkandidaten zijn in Brabant. Donderdag rijdt Cornelissen de Grand Prix. Zaterdag volgt haar nieuwe kür op muziek.

Zie hier de beelden van de nieuwe kür

Adelinde Cornelissen and Parzival Kur EuroChamps Windsor 2009

Zie hier de beelden van de EuroChamps

Jumping Amsterdam

Amazone Adelinde Cornelissen uit Beilen doet vrijdag en zaterdag mee aan Jumping Amsterdam. Ze neemt het daar op tegen een groot deel van de wereldtop, zoals de Duitse Isabell Werth, Jan Brink uit Zweden, de Finse Kyra Kirklund Hans Peter Minderhoud, en Anky van Grunsven.

Zie hier de beelden van Jumping Amsterdam

Adelinde getroost door Koningin Beatrix

Adelinde Cornelissen wordt getroost door Koningin Beatrix na het vroegtijdig beëindigen van haar kür op Jumping Amsterdam.

Zie hier de beelden van de vroegtijdige beëindiging

Adelinde Cornelissen: Parzival niet te koop

'Ik zou het fijn vinden als het opgelost wordt.' Dressuuramazone Adelinde Cornelissen uit Beilen weet dat er veel interesse is voor haar paard Parzival. Cornelissen maakte in Windsor deel uit van de nationale equipe die de landenwedstrijd won. Ze veroverde verder individueel goud in de Grand Prix Special en zilver in de kür. Maar nu wil één van de eigenaren het succesvolle paard verkopen.

Adelinde is namelijk met haar vader slechts voor de helft eigenaar van het paard. De andere helft is van Henk Koers, een agrariër uit de buurt van Oranje. 'Ik wil mijn deel wel verkopen. Alleen Adelinde wil niet, maar daar komen we wel uit.' 'Voor Adelinde is Parzival voor geen goud te koop. 'Misschien is er een goeie sponsor, die Parzival voor de sport wil behouden en de helft van Henk wil overnemen?'

Sjef Janssen, bondscoach van de dressuurruiters, wil ook iets ondernemen om Parzival voor de nationale equipe te behouden. Janssen speelde vorig jaar ook al een rol bij het behoud van Okidoki, van springruiter Albert Zoer uit Echten, voor de vaderlandse sport. Samen met enkele andere investeerders participeerde hij in het dier, waardoor de familie Zoer bereid was hem te houden.

Zie hier de beelden van de documentaire

Adelinde Cornelissen en Ulissa rijden in Assen d.d. 15 11 09 bij Sunrise-Stables.

Zie hier de beelden uit Assen

Adelinde Cornelissen vierde op wereldranglijst

Adelinde Cornelissen uit Beilen gaat door haar goede prestaties van de laatste tijd twee plaatsen omhoog op de FEI Dressage Ranking List. Hiermee komt ze op de vierde plaats te staan, na Isabell Werth en Anky van Grunsven.

Anky gaat aan de leiding met Salinero, gevolgd door Isabell Werth met Satchmo en Warum Nicht. Door de stijging van Adelinde Cornelissen zakt Anky met Painted Black één plaats naar beneden naar de vijfde plek.
Imke Schellekens-Bartels zakt net als vorige maand een plaats van vijf naar zes.

De regerend Nederlands kampioene Adelinde Cornelissen heeft vorig weekend bij de Stockholm Horse Show de Grand Prix en de kür gewonnen. Ze versloeg Anky van Grunsven in beide gevallen met groot verschil. Adelinde Cornelissen pakte hiermee de eerste van de vier kwalificaties voor de wereldbekerfinale in Las Vegas. Reden voor de redactie van TV Drenthe Sport om een portret over haar te maken.

Zie hier de beelden van het portret

Een paar(d) apart; Adelinde en Parzival. Info uit het Dagblad van het Noorden; d.d. 25 september 2010. Een artikel van Harm Vonk

Ze noemt hem bij de eerste aanblik een ‘varken’. Inmiddels is dressuuramazone Adelinde Cornelissen uit Beilen met Parzival een gouden combinatie. Komende week doet de 31-jarige Drentse in Kentucky een gooi naar de wereldtitel. Een paar(d) apart: over de eerste kennismaking en het succesvolle vervolg ervan.

Kan zij de ‘Living Legend’ verslaan?

Hij breekt haar arm bij een van hun eerste ontmoetingen. Twee platen en dertien schroeven in haar rechter bovenarm zijn de stille getuigen ervan. Zij vind hem een ‘varken’. Niemand wil iets met hem en iedereen zegt haar dat ze met hem niet verder moet gaan. Maar zij voelt een klik en zet door. Acht jaar later zijn Adelinde Cornelissen en Parzival een van de meest succesvolle combinaties in de paardensport. Een paar apart. Dit weekend doet Cornelissen met Parzival in het Amerikaanse Kentucky een gooi naar de wereldtitel. Achter Edward Gal en Totilas is de dressuuramazone uit Beilen een absolute kanshebber voor eremetaal, maar of ze de onverslaanbaar geachte ‘Living Legend’ kan verslaan?

Ha! Zeg tegen Adelinde nooit dat iets niet zou kunnen. Vraag maar aan haar ouders, aan degenen die dachten dat je zonder kapitaal nooit de top zou kunnen halen, of aan al die mensen die zeiden dat ze Parzival nooit zou kunnen temmen. Of vraag het aan Parzival zelf. Dat ze zo ver is gekomen, had ze nooit gedacht. Als tiener wil ze terechtkomen in de paardenwereld, maar ze weet ook dat die droom zonder veel geld een droom blijft. ‘Nu krijg ik zoveel mailtjes van mensen die schrijven dat ze motivatie krijgen uit het feit dat ik het heb gered. Zónder geld, zonder sponsors, zonder grote vrachtwagens’.

In haar autootje tufte ze het hele land door.

Hoe het zover is gekomen? Per ongeluk, zoals de meeste dingen in Cornelissen’s leven. Als Wim en Geesina Cornelissen begin jaren tachtig voor huifkarcentrum ‘Rij mar an’ geen shetlandpony’s  hadden laten verzorgen door Adelinde en broer Ronald op hun grasveldje in het buurtschap Klatering, was het nooit zo ver gekomen. De kleine Adelinde is verliefd en waar Ronald kiest voor tennis, blijft zij de beestjes trouw. ‘M’n ouders zeiden: Neem eerst maar es een jaar les, waarschijnlijk met de gedachte dat ik ’s winters koude handen, oren en voeten zou krijgen en dus zou stoppen’. Als ze in Assen in 3-vwo zit, staat ze ’s ochtends om vijf uur op om nog vóór schooltijd drie pony’s te bereiden.

‘Ik zeg altijd ‘nee’ tegen feestjes. Uitgaan vond ik niet nodig. Ik miste het niet’. Na haar vwo-diploma berijdt ze een jaar lang paarden, op locatie. Dan tuft ze in haar autootje het hele land door. ‘Onmogelijk. Ik wist al snel dat ik dat niet mijn leven lang wilde doen’. Maar wat ze wel wil, weet ze ook niet. Een leven in de wereld van de paarden is blijkbaar alleen wegelegd voor rijkeluiskinderen. In elk geval niet voor een dochter van een lerarenechtpaar uit Beilen. ‘Mijn ouders zeiden dat het toch wel een goed idee zou zijn om te gaan studeren. Maar wat? Ik heb voor Engels gekozen. Waarom? Geen idee. Het is een wereldtaal. Dat is overal gewild, dacht ik’.

Tijdens het opzadelen bijt hij naar voren en schopt hij naar achteren

Het aanbod om een jaar naar Toronto te gaan om met paarden te werken, is een dubbelslag: in Canada kan ze de Engelse taal leren en er zijn paarden. Terug in Nederland krijgt ze Parzival onder haar hoede. Het paard is zo wild dat de 22-jarige Adelinde bij een van haar eerste ritjes haar arm breekt. ‘Parzival had de voorbenen nog hoger dan z’n oren. Daar zat ik met mijn gebroken arm’. Het onzekere bestaan in de paardenwereld wordt met de gebroken arm maar al te duidelijk. Mams vindt een vacature als lerares Engels en dochter Adelinde, niet eens bevoegd om les te geven, krijgt de baan. Ze doet het zes jaar, maar groeit ondertussen door naar het Olympisch kader. Met Parzival. ‘Die als vijfjarige onverkoopbaar was. Omdat het zo’n varken was dat niemand hem wilde’.

‘Iemand snoot zijn neus en Parzival stond aan de andere kant van de bak. Hij heeft een echt grote gebruiksaanwijzing, maar ergens voelde ik de klik. Het duurde maar driehonderd meter, maar ik dacht: ‘Als ik dit paard onder controle krijg … ‘. Er zijn zoveel mensen mensen geweest die tegen me zeiden: ‘Meiske, meiske, wat doe je toch … ‘. Parzival is heel eenkennig. In de box heeft hij de oren al in zijn nek, tijdens het opzadelen bijt hij van voren en schopt hij naar achteren. Een dan begint het pas’. Maar hoe vaker ze hoort dat er niets te beginnen is met Parzival, hoe meer Adelinde wil slagen. ‘Dan vind ik het juist een uitdaging. Iedereen roept hardop: dat lukt niet. Dan zeg ik: Hoezo niet? Dat trekt me aan.

Adelinde en Parzival stuwen elkaar naar grote hoogten

‘Dit was in Canada net zo. De eerste dag lieten ze me een paard zien waarvan ze zeiden: ‘Die gaat weg, want daar komt toch niemand op. De volgende ochtend ben ik als eerste naar dat paard gegaan. Een jaar later werd ik er Canadees kampioen mee’. Zo gaat het ook met Parzival: het onverkoopbare ‘varken’van 2001 rijdt in 2007 zijn eerste Grand Prix, behoort in 2008 tot het Olympisch kader en wordt in 2009 Europees kampioen. ‘In het begin was hij overal bang voor. Nu geniet hij van applaus. Ik denk dat Parzival wel weet waar hij mee bezig is.

De twee stuwen elkaar naar grote hoogten: Cornelissen is geen lerares meer en heeft haar stal in Spier omgeruild voor een grotere in Nijkerk. Naast Parzival staan er nog zestien paarden. Het is een paar apart: Adelinde en Parzival. Zij: ambitieus, geduldig, een doorzetter die zich snel aanpast en uitgaat van het goede. Hij: eenkennig, wantrouwig, geen polonaise aan zijn lijf en altijd op zijn hoede

Info op RTV Assen d.d. 27 maart 2010

Cornelissen grijpt naast wereldbeker dressuur zaterdag

Het is Adelinde Cornelissen uit Beilen niet gelukt om de Wereldbeker dressuur op haar naam te schrijven. Edward Gal heeft zaterdag tijdens Indoor Brabant de titel voor zich opgeëist, met de superhengst Moorlands Totilas.

Gal bleef tijdens de finale in Den Bosch in de Kür op muziek zijn directe concurrent Cornelissen met Jerich Parzival ruimschoots voor. De winnaar van de wereldbeker behaalde een score van 89,8 procent, ruim 6 procent meer dan Cornelissen. Dat was genoeg om de dik twee procent achterstand weg te poetsen. De Nederlandse dressuuramazone Imke Schellekens-Bartels bezette met Hunter Douglas Sunrise de derde plaats; een volledig Oranje gekleurd podium dus.

Info op RTV assen 26 maart 2010

Cornelissen pakt eerste winst

Adelinde Cornelissen pakt de eerste winst in de Grand Prix van Indoor Brabant. Het is het eerste onderdeel van de wereldbeker finale dressuur.  Tijdens de Grand Prix wist Cornelissen uit Beilen de winst in de wacht te slepen met haar paard; Jerich Parzival. Zij versloeg Edward Gal en zijn paard Moorlands Totilas met een punten verschil van twee procent. Ook nummer drie komt uit Nederland, Imke Schellekens-Bartels en haar paard Hunter Douglas Sunrise presteerden bovenverwachting.

De wedstrijd, die donderdag werd verreden, is bepalend voor de startvolgorde van de beslissende Kür op muziek. Cornelissen is de grote favoriet bij die finale op zaterdagmiddag. De verwachting is dat de strijd voornamelijk tussen Cornelissen en Gal zal worden gevoerd.

Info op rtvassen.com 23 maart 2010

De Nederlandse dressuurruiters zijn favoriet voor het winnen van de wereldbeker finale op Indoor Brabant. Edward Gal met Moorlands Totilas en Adelinde Cornelissen uit Beilen met Jerich Parzival zijn de grootste kanshebbers. Naast Gal en Cornelissen start ook de Brabantse Imke Schellekens-Bartels met Hunter Douglas in de finale.

Volgens toernooidirecteur Gerrit-Jan Swinkels is 't dressuurprogramma op donderdag en zaterdag van een zeer hoog niveau. Dat komt mede door het hoge prijzengeld in de wereldbekerfinale, van maar liefst 300.000 Zwitserse Franken. 

In Grand Prix van de wereldbeker finale dressuur start de eerste ruiter donderdagavond om half acht. Op zaterdagmiddag om twee uur start de door Ricoh gesponsorde Wereldbeker finale met de Kür op muziek.

De wereldbeker finale wordt voor de 25ste keer verreden en werd 9 keer gewonnen door Anky van Grunsven. Zij heeft zich deze keer niet weten te plaatsen voor de finale, maar is wel te zien in één van de andere wedstrijden tijdens Indoor Brabant.

Info op nusport.nl d.d. 22 maart 2010

Totilas is de favoriet

Edward Gal geldt met zijn superpaard Totilas als grote favoriet voor de wereldbekerfinale dressuur, die zaterdag in Den Bosch op Indoor Brabant wordt verreden. Sinds het internationale debuut, nog geen jaar geleden, is de combinatie vrijwel niet te verslaan. Gal won vorig jaar al twee keer goud op de Europese titelstrijd.De voornaamste concurrente komt waarschijnlijk uit eigen land. Dat is Adelinde Cornelissen met Parzival. Zij versloeg Totilas al eens, vorig jaar op de Grand Prix Special op het EK. De derde Nederlander die aan de start verschijnt is Imke Schellekens-Bartels met Sunrise.

Zondag staat er bij Indoor Brabant, dat donderdag begint en zondag eindigt, nog een wereldbekerkwalificatiewedstrijd voor springruiters op het programma. Ook dit onderdeel kent een vooraanstaand deelnemersveld.  Van de partij zijn bijvoorbeeld wereldkampioen Jos Lansink, Ludger Beerbaum en Hugo Simon. Ook de complete Nederlandse top is aanwezig.

Info op stegen.net d.d. 27 februari 2010

Adelinde Cornelissen pakt zege in Gotenburg

Adelinde Cornelissen heeft zaterdagavond met Jerich Parzival de Kür op muziek gewonnen. De combinatie uit Beilen behaalde in de Zweedse havenstad Gotenburg een score van 84.400%. Verrassend tweede werd de Zweeds/Nederlandse combinatie Patrik Kittel met de in Nederlands bezit zijnde en goedgekeurde KWPN denkhengst Watermill Scandic HBC.

Imke Schellekens-Bartels uit Hooge Mierde reed met Hunter Douglas Sunrise op de wonderschone klanken van Wibi Sourjadi’s composistie een nagenoeg foutloze Kür en werd derde, voor Anky van Grunsven. Van Grunsven begon zeer sterk aan haar wedstrijd met de ook door het KWPN goedgekeurde dekhengst IPS Painted Black. Net als in de Grand Prix gingen de changementen om de pas helaas weer de mist in.

Daardoor is de eindstand van de West-Europese Leauge van de wereldbeker als volgt. Aan de leiding gaat Edward Gal met 75 punten, twee is Adelinde Cornelissen met 72 punten, derde Imke Schellekens-Bartels met 70 punten en daarmee hebben deze drie combinaties zich geplaatst voor de finale. Vierde in de eindstand is Anky van Grunsven met 60 punten.

Info op regiosportaktueel.nl d.d. 22 januari 2009

Adelinde Cornelissen Drentse sporter van het jaar

Adelinde Cornelissen uit Beilen is woensdagavond in het cultureel centrum de Tamboer in Hoogeveen uitgeroepen tot Drentse Sporter van het Jaar 2008. Cornelissen, die springruiter Albert Zoer opvolgt, dankt haar verkiezing aan vele zeer goede prestaties. Zo werd ze Nederlands kampioene, overtuigde ze in het Mekka van de hippische sport Aken, ging ze mee als reserve naar de Olympische Spelen in Hong Kong en schreef in Stockholm, Londen en Mechelen de wereldbeker kwalificaties op haar naam.

Cornelissen, die dit weekeinde tijdens Jumping Amsterdam van start gaat met Parzival, was gisteravond al in Amsterdam en liet haar broer Roland de prijs in ontvangst nemen. Die prijs bedraagt, naast eeuwige roem in Drenthe, een bedrag van 2.500,-- euro. De korfbalploeg DOS'46 uit Nijeveen werd uitgeroepen tot Sportploeg van het Jaar. Jasper Iwema, die actief is als wegracer, werd uitgeroepen tot Talent van het Jaar.

Ook werd de TVM Oeuvreprijs uitgereikt, die vanaf nu als Relus ter Beek Oeuvreprijs door het leven gaat, ter nagedachtenis aan de in 2008 overleden sportfanaat en commissaris van de koningin in Drenthe Relus ter Beek. Deze prijs ging naar de organisatie van de wielerronde van Drenthe.

Info op horses.nl. Artikel van Daniëlle Carrière

De waarheid over Adelinde Cornelissen

Een betrokken en vrolijke dressuuramazone die zelfs haar voetballende vriend wist te interesseren voor de paardensport. Dat is Adelinde Cornelissen (29) in het kort. De Beilense timmert met Parzival aan de weg in de internationale dressuurscene. Daarvoor moest ze wel een aantal dingen opgeven. Haar omgeving vertelt uitgebreid over de persoon Adelinde.

Vriend Alex Goelema 

Adelinde Cornelissen en haar vriend Alex Goelema vielen een kleine acht jaar geleden als een blok voor elkaar. Wat hem in haar aantrok? ,,Het is een knappe meid en heel spontaan, vrolijk en opgewekt”, vertelt hij. Tot hij de dressuuramazone leerde kennen, had Goelema niets met paarden, maar wel met dieren. Cornelissen sleept haar vriend helemaal mee in haar wereld. ,,Paardrijden is haar passie. Ze gaat er helemaal voor en ik ga zo vaak mogelijk mee. Toen ik nog voetbalde stond ze overigens ook altijd langs de lijn.” Dat Adelinde zo fanatiek met de paardensport bezig is, ervaart Goelema niet als nadeel. ,,Adelinde is iemand die zichzelf steeds wil verbeteren en dat is voor mij heel herkenbaar.” Volgens haar partner laat Adelinde Cornelissen geen mogelijkheid onbenut om beter te worden. ,,Zo baalde ze wel even toen duidelijk werd dat ze mee ging als reserve naar Hongkong, maar zette ze de knop snel om en pakte wat ze pakken kon om ervan te leren.” 

Ex-collega’s

Adelinde werkte als lerares Engels op het vmbo-groen, AOC Terra in Meppel. Ze gaf haar baan op toen er een plekje in het olympisch team in zicht kwam. Het werd te druk. ,,Ja, dat vond ik jammer”, aldus collega Marina Beumkes. Ze omschrijft Cornelissen als rustig, maar toch enthousiast, gedegen, grondig en vrolijk. ,,Ze dresseerde de leerlingen als haar paarden. Ik liep wel eens binnen in haar lokaal om te ervaren dat ze de klas moeiteloos onder controle had.” Ex-collega Doede Koops vindt het ook jammer dat Adelinde opstapte. ,,Ze was een topcollega die nog regelmatig op school komt. Dat toont haar inzet, affiniteit en belangstelling.”

Ex-leerlingen

Ook haar ex-leerlingen missen ‘mevrouw Cornelissen’. ,,Ze was leuk en aardig en gaf goed les”, zegt Lissa Verhoog. ,Ze snapte ons en maakte de lessen leuk. We speelden ook wel toneelstukjes en gingen samen een ijsje eten.” Voor Joren Hup was Cornelissen zijn lievelingslerares. ,,De lessen met haar waren fijn en gezellig. Een wedstrijdelement bracht ze er ook in: wie het hoogste cijfer had aan het einde van het schooljaar, zou een taart krijgen”, vertelt Joren. ,,Mijn cijfers zijn overigens wel omlaag gegaan sinds mevrouw Cornelissen er niet meer is. Ik heb nu vaak zevens en dat waren negens.” De klas is trots op Adelinde. ,,Dan lees je bijvoorbeeld dat ze Anky verslaat. Dat is wel gaaf”, aldus Lissa.

Equipegenoot Imke Schellekens-Bartels

Imke Schellekens was tijdens de Olympische Spelen één van de drie equipegenoten. ,, Tijdens Hongkong heb ik veel respect voor Adelinde gekregen. Respect voor de wijze waarop ze omging met het reserve-zijn. Eigenlijk is dat een beetje een hondenbaantje, maar Adelinde pakte het professioneel aan.” Op Schellekens kwam Cornelissen zelfverzekerd over. ,,Adelinde lijkt een gezonde dosis zelfvertrouwen te hebben. Ze blijft gewoon haar eigen ding doen. Ze danst overigens graag; tijdens de feestjes tijdens en na Hongkong stond ze regelmatig op de dansvloer.”

Broer en groom Ronald Cornelissen

Adelinde’s broer Ronald Cornelissen weet veel over Adelinde in haar jonge jaren. ,,We zijn een hecht gezin en trekken veel met elkaar op.” Ronald Cornelissen heeft ook gereden. ,,Het begon bij ons met een stel shetlanders van een manege uit de buurt. Toen lessen op de manege. Haar eerste eigen pony was Brigitte. Die is ongeveer net zo oud als Adelinde en vertoeft nog steeds ergens bij de familie.” Na Brigitte kwam de door de familie zelf gefokte C-pony Ayesha. ,,Adelinde leidde de pony op en werd er Nederlands kampioen Z2 mee.”

Ronald Cornelissen die soms als groom optreedt, vertelt dat groom spelen van Adelinde niet veel meer inhoudt dan Parzival vasthouden en dingen aangeven. ,,Adelinde doet zo veel mogelijk zelf. De omgang met het paard is het eerste begin, vindt mijn zus.” Dat ze een heel sportief persoon is, blijkt uit het verhaal van haar broer. ,,Ze is nog regelmatig in de fitnessschool te vinden. Daarnaast gaat ze elke ochtend eerst een rondje hardlopen.” Hij omschrijft zijn zus als een sympathiek en eerlijk persoon die altijd voor iedereen klaar staat. 

Info op nl.wikipedia.org

Adelinde Cornelissen (Beilen 8 juli 1979) is een Nederlandse dressuurrijder.
Sinds haar zesde rijdt ze pony. In 2007 werd ze Nederlands indoorkampioene tijdens de Grand Prix van Roosendaal. Ook reed ze dat jaar haar eerste internationale wedstrijden.

In 2008 werd ze tweede op het NK indoor nipt achter Anky van Grunsven. Ook vertegenwoordigde ze dat jaar, op Parzival, Nederland als reserve op de Spelen van Peking. Het Nederlandse team bestond uit Anky van Grunsven, Imke Schellekens-Bartels en Hans Peter Minderhoud. Ze woont anno 2008 in Beilen.

Nederlandse Kampioenschappen

• 1995, Nederlands Kampioen C-Z2 indoor met Ayesha
• 1995, Nederlands Kampioen C-Z2 outdoor met Ayesha
• 1997, Nederlands Kampioen Z1 KNF met Mr. Pride outdoor
• 1997, 4e Z2 met Whitsun outdoor
• 2004, Nederlands Kampioen Z2 met Parzival
• 2004, Reservekampioen ZZ-licht met Parzival outdoor
• 2005, Reservekampioen ZZ-zwaar met Parzival indoor
• 2006, 4e Lichte Tour met Parzival indoor
• 2007, Nederlands Kampioen Zware Tour met Parzival indoor
• 2007, 6e Zware Tour met Parzival outdoor
• 2008, Reservekampioen Zware Tour met Parzival
• 2008, Nederlands Kampioen Zware Toure met Parzival outdoor

Internationaal

• 2007, Herentals: 2e Grand Prix, winnaar Spécial,
• 2007, Falsterbo: 2e Grand Prix, 2e Spécial, 11e Kür
• 2007, Rotterdam: 10e Grand Prix, winnaar Landenwedstrijd, 3e Spécial
• 2007, Arnhem: 4e Grand Prix, 3e Spécial
• 2007, 's Hertogenbosch: 5e Grand Prix, 6e Spécial
• 2007, Stallion Show Zwolle: 6e Grand Prix
• 2008, Indoor Brabant: winnaar Grand Prix, 2e Grand Prix Special met Parzival
• 2008, Aken: 2e Grand Prix, 2e Spécial, 2e Kür met Parzival
• 2009, Windsor: Grand Prix Special, goud en een wereldrecord in 84,043 met Parzival
• 2009: Windsor, EK, zilver in de kür met haar paard Parzival

Info op dressage-news.com. Story by Kenneth J Braddick

Adelinde Cornelissen’s training learned in teaching kids and watching

Training the difficult Parzival to the top of the dressage world took all of Adelinde Cornelissen’s experience teaching high school and hanging out at warm up arenas watching the pros as she didn’t have enough money for regular lessons. Although she and Parzival began 2010 ranked second in the world–they were leaders for two months in 2009–to the megastar combination of Moorlands Totilas and Edward Gal, the 30-year-old Dutch rider presents a face of dressage that riders from the elite to the wannabes can admire and aspire to emulate.

Taking a horse that no one could ride to pursue her hobby, she and the 13-year-old chestnut gelding won team gold and individual gold in the Grand Prix Special to set a world record score of 84.04 per cent and become the only combination to beat Totilas and Edward at Grand Prix level. In the freestyle, they won silver to gold for Totilas and Edward. With savings, help from her parents and sponsorship of clothing from Anky van Grunsven’s fashion line and feed from Havens, she quit her job as a school teacher to pursue her goal of being the best.

She has a steely resolve to succeed and hates to lose

Always ready to laugh, mostly at herself, and a total lack of pretension–being at the top is “unreal… like you’re talking about someone else”– she nevertheless has a steely resolve to succeed and hates to lose. While she builds a business teaching riding in the small village of Beilen in the north of Holland so she can continue to improve her own riding, she is helping a 20-year-old who is in the same boat she was: no horse and little money but talent and a lot of desire. Adelinde’s career no longer rests solely on Parzival, as it did in 2009 when she won the FEI World Cup West European League but had to scratch from the Final in Las Vegas the day before the start when the horse came up lame.

Now, from the breeder Emmy de Jeu she has the eight-year-old Contango chestnut gelding Vivace de Jeu for whom she has high hopes. Emmy de Jeu is also the owner of Sisther de Jeu, the 11-year-old Gribaldi mare that Edward Gal trains and competes at Grand Prix.
Adelinde owns half of Ulissa, a 2001 dark bay mare by Olivi out of a Jetset D mare, and is training Tiara, a 2000 black mare by Jazz out of a Gardeoffizier mare. Adelinde started riding when she was six years old, taking lessons at a local riding school. A year later she got her own pony, Birgitte, and her parents, both teachers, bred another pony they owned to produce, Ayesha. With one lesson a week at the riding school to learn the basics she hung out at shows to see how other others rode.

“I went to shows–more jumping than dressage–watching everybody in the warm up. How do they do things? How do they fix problems? That’s actually how I learned. “I learned the hard way because I had those horses starting from scratch. So you come across a lot of problems. “I have to see it, I have to watch it. then I can try and do it.” On the Welsh pony, Ayesha, she became Dutch champion twice, and was also champion on Mr. Pride in the late 1990s. After a year of university, she took off for Canada for a year then returned home to finish school and get a job teaching English at high school. But she had no horse and a teacher’s salary.

I could ride Parzival for three or four strides

At the time he was a five-year-old who had grown up in a field by himself. No social life with other horses, no learning from other horses how to behave. The owner hired Adelinde to ride the horse to prepare him for sale. A couple of customers came but “he went flying through the stable and no one wanted to sit on him, so the owner got stuck with the horse.” “I actually figured he was going to be a good horse,” she recalled, “but that was because I could ride him for three or four strides and it was like ‘wow!’ Then he’d go off again.

“I thought if I could can get him to do that for 10 minutes or five minutes or six minutes for a test, he’s going to be a pretty good horse.
“I didn’t know he was going to be a Grand Prix horse, that he would do piaffe and all that, and besides that i had never been higher than medium level. So I told the owner if you can’t sell him now, if I ride him and go to a couple of shows may be that will be easier to sell him.”
Initially, that was both good and not so good. The good was that Parzival and Adelinde were working well together in a small outdoor ring at home.

The not so good was that at some of the early shows the pair would enter at A, she recalls, laughing at it now, and Parzival would turn around six times. They would halt at X and he would turn around some more. That was even before the first movement to track right.
They scored as low as 40 per cent and a couple of times had to quit part way through. He never jumped out of the arena, but once going around before the start of the test he was so scared he jumped into the ring. The judge let her leave and start by entering at A. What was Adelinde’s approach to training Parzival? It was, she said, “very similar” to working with children.

“You need to be very, very disciplined, but also you have to keep them happy otherwise they’re not willing to work,” she said. “They have to like the work. and that’s with difficult kids, too. “They’re not going to work because they think they’re going to have a good job later on.
“First of all, they have to like you because you’re telling them what they have to do. If you tell them they have to do that, and they’re doing it for you and not for themselves. Later on they do it for themselves. They have to like the work, be happy and figure out the best way for them to learn.

You have to adapt to the horses and just never give up

“Also with the kids, there’s not just one way that’s going to work for every kid. With the horses it’s exactly the same. Every horse is not the same, so you have to adapt to the horses and just never give up. “Horses and kids… there are a lot of similarities.” Teaching is fun, and some of her students still send her emails when they go on a school trip asking her to go with them. “I miss the teaching part, working with the children, that’s what I miss, if you can help them on their way becoming something.” she said. “All the meetings, parent-teacher meetings, I don’t miss that.”

By 2007, Adelinde and Parzival were making their mark at international competitions, posting scores that began in the mid-60 per cent to well into the 70s by year’s end. She was getting regular training but wasn’t satisfied. “People said that getting Parzival to 70 per cent was ‘nice,” she said, “but I thought the horse had more in him.”So when she was named reserve to the 2008 Olympic squad she switched to training with Sjef Janssen, national coach whom she credits with helping raise their scores by 10 per cent. Sjef Janssen is also credited with developing The Netherlands’ dressage program that has taken the country to the pinnacle of the sport.

He is married to Anky van Grunsven, the leading exponent of the musical freestyle for more than a decade of legendary battles with Germany’s Isabell Werth for supremacy in dressage. Membership in the elite squad that includes Anky, Edward, Imke Schellekens-Bartels and Hans Peter Minderhoud led to Adelinde deciding that she couldn’t teach school and ride at the top level. “If you try and do both things good they’re not going to work out,” she said. “I’m doing the horse back riding now and I can always go back to school if I want to. So I quit my job.

I know what it’s like to not have money

Life became completely different. “I didn’t have a barn, anything. I just had Parzival and no money any more.” The barn she rents in Beilin is perfect for her. She gets up about 6:30 a.m. to go running then works her horses from 8 a.m. to 2 p.m. She teaches riding until 9 to 10 at night. Most of the time she has no groom so does everything with the horses from tacking up to washing off. It’s very quiet and she is the only boarder. She has more than enough stalls but doesn’t want to fill them all, anyway, preferring quality to quantity. She doesn’t see it as work–”it’s my hobby and I earn my money with it now. It’s fun. It’s good.”

Most of the time, she said, “I like to work alone. I like working with just the horses.” Except for Charissa, a 20-year-old girl who lives an hour north of Beilin. Charissa took lessons from Adelinde but the horse she rode was sold. She has a job but spends her spare time at the barn helping Adelinde and spending hours avidly watching Adelinde teach to soak up as much knowledge as possible. “Charissa’s pretty talented and I like to help her,” Adelinde said. “It’s fun because I know what it’s like to not have money, no big truck, no arena. If you don’t have any money you figure it’s not going to be possible to ride professionally. To see her so eager to learn and having a lot of talent I really like to help her.”

The original owner, now half owner with Adelinde and her family owning the other half, still wants to sell Parzival. The value has gone up because of the success. There have been offers, she said, but they have been for someone else to ride him. Adelinde made it clear when she bought a half interest she had no intention of selling. She hopes to put together a small group to buy out the other half owner to enable her to keep riding Parzival, a solution that would satisfy everyone.

She’s setting goals through 2012.

First, the World Cup Final in ’s-Hertogenbosch in The Netherlands in March–she shares the lead at the top of the West European League standings with only three of nine qualifiers remaining. After that is the Alltech FEI World Equestrian Games in Kentucky which, if she qualifies for the Dutch team, may be the only time that Parzival performs in the Americas. Finally, the Olympic Games in London in 2012.
An interesting aspect of Parzival’s training is that many dressage critics place the horse in the so-called classical school.

Adelinde explains that her training with Sjef Janssen, identified with application of so-called hyperflexion, has produced results for her and Parzival. “I do flex horses,” she said. “First, I think you need to keep the horses happy, then suppple them up. You need to be up there and also down there and every step in between. You need to be able to control the speed, how fast you’re going, how you’re riding. “You don’t keep riding for an hour in the same position because I think that’s wrong, whatever that position is.

“I don’t have my system that I’m going to force the horse to follow. I know a lot of different methods, whatever you want to call them, and then you have to apply what works for the horse. You also have to understand his temperament, how willing he is, even on any day because they’re not the same every day.” She learned a great deal from years of watching warm up of both jumpers and dressage including when she was at the 2008 Olympics.

I think if you’re open minded you should pick what’s right for you.

 “I think the hardest part is to get people who are not open minded to have a really objective view on those systems, what they see now as the Dutch rollkur or whatever,” she said. “Before all this discussion starts if you have already said that I ride the German classic way, if that’s your only right way of training and you are not open minded to other things, then you can never convince those persons that there may be other systems, too. “I think if you’re open minded you should pick what’s right for you. There are a lot of good things in the German classic system, too. But I think you pick out from every method what is right. Every single training method can be wrong if you don’t use it the right way.”

Top athletes in track and field or gymnastics stretch their muscles, but if it is overdone the muscles can break down instead of building up.
“I just like to be open minded to any method. I don’t want to stick to a system. I think in the end we all want the same. We want a happy athlete, we want a horse that is flexible but not at a cost of all. Just like every human athlete has his limits so every horse has his limits, too. “Sure you want to try and stretch the limits to get higher scores and all that, but not at any cost.” Adelinde said she likes the strong team spirit within the top Dutch squad that have a lot in common. She and Imke Schellekens-Bartels train with Sjef Janssen, Hans Peter Minderhoud trains with Anky van Grunsven as Edward used to.

Her priority for now is the sport, working with horses.

At the European Championships in Windsor, England, there was “really a team spirit” very much like the team spirit she admires in the Germans. “When there’s this huge championship they just stick together and go for it and never give up.” she said, citing their bronze medal at the Europeans despite being discounted even by their own countrymen. “They stick together and they end up third and ride really good tests,” she recalled. “Some of those riders had never been to really big championships, and now they ride 70/71 per cent, and I think that’s because of their team spirit. They’re very good.” As for herself, her priority for now is the sport, working with horses.

 “For now on I want to get the horses to a higher level, get better and better,” she said. “I still think I haven’t made it. I know it’s weird. I was number one in the world but I don’t see myself as number one in the world. I don’t even think about it. “For me there is so much to learn, to get even better in my riding. “Sure I was glad when I became European champion. I can’t say I forgot about it, but it’s like, ‘that’s good, but I can still do better.’ That’s what I’m working on every day.

“I want to get better, and that’s probably beause I had to work my way up and had to get better and better and better in my own riding otherwise I wasn’t going to beat everybody. It probably became my way of thinking. So when someone tells me you’re number one in the world, it’s like.. ‘yeah, right!’ It always feels unreal. I know I am but it feels like someone else is. “If you’re really satisfied with what you’ve achieved, you think that’s it, then you stand still and don’t progress any more. You’re going to lose.”

Tweet