In en om Assen

Jan de Boer


's Avonds ging hij dansen in een kamp van de Bund Deutscher Mädel

Bron: 101 markante Drenten van Maxine Robeta Hilbrandie - Meijer; uitgeverij Moordboek, 2001


Jan de Boer heeft de ondernemingslust niet van een vreemde. Zijn grootvader, Jan de Eerste, was zeeman en bevoer de wereldzeeën. Tijdens een verblijf in een hospitaal in San Francisco bleek zijn schip te zijn uitgevaren. Jan liep in drie maanden naar New York om zich daar in te schepen. In Nederland kocht hij een tjalk, die hij, gelovig geworden op zee, de Eben Haëzer noemde en werd turfschipper. Grootmoeder Trientje de Boer kreeg er genoeg van om haar 8 kinderen constant uit het water te moeten vissen en de familie ging in een huis in Uitwierde onder Delfzijl wonen. De oudeste zoon Jan Senior vertrok na een kort schippersbestaan naar Bourtange en vervulde er zijn diensplicht als hulpcommies, dat is een douaneschip.

In de grensstreken bloeide een levendige smokkelhandel over en weer. De deskundige Jan Senior smokkelde partijen textiel uit Duitsland en verkocht die met grote winst. Van zijn spaargeld begint hij een kruidenierszaak van het Alninoconcern in Veelerveen. Als gelovig mens wist hij er de vrije zondag af te dwingen. De zes kinderen van Jan en Aaltje volgen onderwijs, maar Jan Junior, de oudste zoon en onze Jan de Boer, vermaakte zich liever buiten de klas.

In 1931 verhuist de familie naar Coevorden, waar het wel even wennen is voor de De Boertjes, want ze zijn gewend aan het plat Gronings. Jan gaat nog even naar de Mulo, maar maakte zich vervolgens nuttig in de zaak van zijn vader. Hij heeft een prachtige jeugd gehad. Overdag met de bakfiets met boodschappen op pad 'en maar naar de wichten kiek'n, de hele weg'. "s Avonds vertrok hij met zijn vrienden over de grens naar een kamp van de Bund Deutscher Mädel, waarmee ze heimelijk dansten. Een kwam er gedonder van, dan kwamen de heren met chocolade op de proppen, waarna alles weer in orde was.

"s Nachts smokkelde Jan koffie, thee en tabak, meer voor de lol dan uit noodzaak. Jan de Boer trouwt zijn Miek uit Nieuw-Amsterdam en krijgt met haar vier kinderen. Hij heeft een eigen woning, verdiend met een schnabbeltje: Douwe Egberts had in de oorlog eikels nodig voor zijn koffiesurrogaat, minstens tien ton. Jan leverde ze. Meerdere buitenkansjes volgden. Een clandistiene jeneverstokerij bracht goed geld op. Er was moed voor nodig. En moed en risico nemen zat Jan in het bloed. In de oorlog heeft hij onderdak geboden aan vele onderduikers. Hij had in de winkel eten in overvloed en hij beheerde de opslag van buitgemaakte voedselbonnen.

Zijn vrouw Mieke begint een manufactuurwinkel. De eerste klant komt binnen met de vraag: "Mevrouw de Boer, ik mot 'n directoire hebb'n. Maar het mot wel 'n goeie grote wezen. want d'r mot een flinke manshand bie in kunn'n". Zij regelt de winkel, Jan zorgt voor de voorraad. In 1952 oppert moeder Aaltje de Boer, de vrouw van Jan Senior, het idee om een zelfbedieningszaak te beginnen naar Amerikaans model en zo geschiedde.

De zaak de Boer in Coevorden werd de zevende zelfbedieningszaak in Nederland. In 1958 sticht de familie een tweede zaak in Assen. Er zouden er nog vele volgen in Noordoost-Nederland. Jan Junior wordt algemeen directeur van het uitgebreide familieconcern, De Boer supermarkten. Naast zelfbedieningszaken in kruidenierswaren beginnen de broers en neven voor de lol drogisterijen en drankenhandels, die ook een goudmijn worden.

In 1982 trekt Jan zich terug uit de zaak. Hij heeft dan 50 jaar in het kruideniersvak gezeten.


 

© 2006-2009 www.mijn-eigen-website.nl