Het jeugdverkeerspark in de Gouverneurstuin De foto werd geleend van 96-jarige oud-politieman H.J.R. Brink, die zelf - hij staat rechts in politieuniform - bij de opening aanwezig was. In de politieauto rijdt commissaris R. de Jong met naast hem ir. J.A. Beckering Vinckers, aanwezig namens het ministerie van Verkeer en Waterstaat, een openingsrondje door het nieuw park. Achter hen Klaas Bos. Assen is een bijzondere attractie rijker. In juli 1957 presenteerde Assen zich als de gemeente met het modernste verkeerspark van Europa. Enige maanden daarvoor waren op het politiebureau aan de Brink de eerste plannen besproken. De jeugd van Assen, maar ook die van ver daarbuiten, zou er in een veilige omgeving de verkeersregels kunnen oefenen. Aanvankelijk vroeg de gemiddelde burger zich af of de politie niet doorschoot in haar taak, maar dat veranderde snel. In maart 1957 koos de gemeenteraad voor het voorstel van burgemeester en wethouders om zo'n verkeerstuin aan te leggen De initiatiefnemers, waaronder rechercheur Klaas Bos en adjudant L. Bijkerk, hadden toen al hun oog laten vallen op de voormalige tuin van de gouverneur, pal achter het politiebureau. In de verwaarloosde tuin moest wel eerst worden gekapt en opgeruimd. Daarna ontstond geleidelijk het beeld hoe het park er uit zou gaan zien. Kinderen van verschillende leeftijdgroepen zullen er gebruik maken van 65 voertuigen, van autopeds, fietsen en trapauto's tot scooters, en autootjes op benzine en een ponywagen. Tot de laatste dag is er door jongens en meisjes, speciaal uitgekozen om de opening op te fleuren, nog uitgebreid geoefend. Tijdens de officiële opening van Jeugdverkeerspark 'De Gouverneurstuin' op vrijdag 12 juli 1957 waren het vooral de volwassen genodigden die zich de ogen uitkeken. Behalve een paar agenten in spé is er weinig jeugd te bekennen. Die moet op dat moment nog genoegen nemen met een plaatsje buiten het hek en wachten tot de tuin de volgende dag open gaat voor publiek. Het Jeugdverkeerspark in de voormalige Gouverneurstuin Verkeerspark Assen Op 12 juli 1957 kreeg Assen haar Jeugdverkeerspark. Op de wegen in het park leerde de jeugd in trapautotjes hoe je je in het verkeer diende te gedragen. Degenen die de verkeersregels aan hun laars lapten, werden vanuit een uitkijktorentje midden in het park door een heuse politieagent tot de orde geroepen. Hardleerse verkeerszondaars liepen de kans door een politieautootje met hulpmotor van de weg te worden gehaald. Het Jeugdverkeerspark was van meet af aan een doorslaand succes, niet in de laatste plaats vanwege de mooie ligging aan de rand van de binnenstad in de voormalige Gouverneurstuin Scholen uit heel Noord-Nederland dirigeerden hun schoolreisjes voortaan bij voorkeur richting verkeerspark om er het nuttige met het aangename te verenigen. Eenmaal per jaar mocht de Asser schooljeugd met de eigen fiets het verkeerspark in om er het verkeersexamen af te leggen. In 1965 verhuisde het Jeugdverkeerspark naar het Asserbos omdat de provincie in de Gouverneurstuin haar nieuwe provinciehuis wilde bouwen, een plan dat het (gelukkig) niet gehaald heeft, evewnals het plan van de gemeente om er een grote parkeerplaats aan te leggen. Sinds 1988 zit het Jeugdverkeerspark aan de noordkant van de TT-baan. Klik op de afbeelding om de website van het verkeerspark te bezoeken Bronvermelding: Asser Historisch Tijdschrift; en 'Een Royaal geschenk', 200 jaar geschiedenis van Assen foto: Folkers of Van der Veen De Raad was van mening dat de Gouverneurstuin een parkeerterrein moest worden! "De aantrekkelijkheid van Assen zal veel meer stijgen met een oude tuin in het hart van de stad dan met een aantal extra parkeerplaatsen. Zeker, omdat het gaat om een tuin met een hoge historische waarde. " Het Comité Assen-Groen heeft dit keer op keer voor diverse instanties herhaald in haar pogingen de Gouverneurstuin in Assen te behouden. In de tijd dat gouverneurs (te vergelijken met de huidige Commissarissen der Koningin) nog in het Drostenhuis aan het Drostenlaantje woonden, werd de bijbehorende (gouverneurs-)tuin hoofdzakelijk als moestuin gebruikt. Veel oude vruchtbomen herinneren daar nog aan. Bomen, die volgens het comité bewaard zouden moeten blijven. Drie jaar heeft het geduurd voor het gevaar van het verdwijnen van de Gouverneurstuin werd afgewend. Dat gebeurde in 1973 toen De Kroon, na advies van de Raad van State, het comité in het gelijk stelde wat betreft het behoud van deze tuin. Recreatieve functie "Het wordt niet nodig geacht dat in de tuin een parkeergelegenheid komt zoals Assen deze heeft gepland", zo oordeelde de Raad van State. "Kortparkeerders kunnen op de Torenlaan blijven. De langparkeerders moeten maar naar elders. De bestemming van de Gouverneurstuin moet opnieuw worden opgezet." Verder vond men dat de tuin, hoewel verwaarloosd, in aanmerking diende te komen voor bestemming tot openbaar groen, waardoor het een waardevolle, recreatieve functie zou kunnen vervullen. Aanleiding tot het drie jaar durende geharrewar over de bestemming van de Gouverneurstuin en de oprichting van het comité Assen-Groen waren de ontwerp-bestemmingsplannen, die de gemeente Assen op 8 juni 1970 ter inzage legde. Bestemmingsplannen, bekend onder de naam Plan-oude-kern (POK-plan), waarover vele Assenaren zich van meet af aan bezorgd hebben gemaakt. Zo ook een journalist van de Drentse en Asser Courant. Meerdere malen getuigde hij in deze krant van zijn ongerustheid over het mogelijk verdwijnen van de tuin. Deze artikelen leidden tot spontane reacties van andere Assenaren en tot een handtekeningenactie: het comité Assen-Groen was ontstaan. Namens 2543 Assenaren, die hun handtekening voor deze actie hadden gegeven, diende het comité een bezwaarschrift tegen de gemeenteplannen in. De raad verklaarde dit echter niet ontvankelijk. Het comité kreeg een brief over dit besluiten daarmee leek de kous af. In beroep Echter niet voor het comité Assen-Groen. Het naar dc gemeente gestuurde bezwaarschrift en een aanhangsel, waarin melding werd gemaakt van het feit dat ruim 2500 handtekeningen zonder meer van de tafel waren geveegd, werden naar Gedeputeerde Staten van de provincie Drenthe gestuurd. In de GS-vergadcring van 18 januari 1972 kreeg het comité gelegenheid haar standpunt over deze kwestie mondeling toe te lichten. Een week later kwam het antwoord: de bezwaren werden ongegrond verklaard. "Uit bezorgdheid voor het aanzien en het karakter van Assen zijn we ook tegen dit besluit in beroep gegaan", aldus één van de comitéleden. "En wel bij de hoogste instantie, die ons land voor dit soort zaken kent. Maar liefst 2500 mensen deelden onze zorg en we vonden dan ook dat we alles moesten doen om te proberen doorgang van de gemeenteplannen te verhinderen." Geduld is een schone zaak in kwesties als deze, want evenals bij het in beroep gaan bij GS wisten de comité-leden en zeker ook de gemeente Assen dat een beroep bij de Kroon veel tijd zou vergen. En zo schreef het comité wederom een uitvoerige argumentatie over het POK-plan, waarin aan de Gouverneurstuin een parkeerfunctie was toegedacht. Poolshoogte Enige tijd later komt één van de adviseurs van de Raad, op de fiets, vanaf het Asser station om alle door de gemeente en het comité besproken situaties zelf in ogenschouw te nemen. Maanden later, het is inmiddels april 1973, moet het comité naar Den Haag om daar met de gemeente Assen en GS van Drenthe mondeling haar standpunt te komen verdedigen. Het Nieuwsblad van het Noorden besteedde de volgende dag veel aandacht aan de groendiscussie voor de Raad van State. Zo werd daar eerst melding gemaakt van hetgeen wethouder D. Berger aanvoerdde. "Om de stadskern evenwichtig te kunnen ontwikkelen is het scheppen van een behoorlijke parkeergelegenheid aan de zuidzijde ervan een absolute voorwaarde", zo zei hij onder meer. Met klem attendeerde de wethouder er op dat het gemeentebestuur in het POK-plan alle groen- en andere belangen zorgvuldig had afgewogen. Zijn conclusie was dat de beroepen moesten worden verworpen en dat het advies van de Raad van State-adviseur (die van de fiets) niet diende te worden onderschreven. Deze adviseur had namelijk voorgesteld in plaats van 180 door de gemeente voorgestelde parkeerplaatsen er 100 te plannen om op deze manier meer groen te sparen. De heer Berger vond het onjuist dat genoemde adviseur de gemeentelijke toelichting onvolledig had geciteerd en het deel over het karakterbehoud had weggelaten. Sparen De wethouder deelde in Den Haag verder mee dat de parkeerterreinen in het plan-Kern zouden worden beplant en dat bestaande, waardevolle bomen zouden worden gespaard: "Het groenelement bij de Zuidersingel blijft totaal behouden. De waardevolle houtopstanden buiten de parkeerplaats worden tot openbaar groen bestemd. Het laantje aan de zuidkant van de tuin, evenwijdig aan de Zuidersingel, wordt blijvend opgenomen in de wandelroute in de groenzóne langs de singels." De heer Berger benadrukte verder het grote belang van parkeerruimte aan deze kant van de kern, gezien de ontwikkeling van grootwinkelbedrijven aan de noordkant: "De ondernemers in de oude stadskern zijn met grote zorg vervuld. Zij vrezen bij onvoldoende parkeervoorzieningen aan de zuidkant uit de route van het winkelend publick te komen. Voor een evenwichtige ontwikkeling van de kern is aan de zuid¬kant voldoende parkeerruimte nodig." De wethouder onderstreepte dat in de tuin 180 parkeerplaatsen zijn gecreëerd, maar dat 115 plaatsen in het nieuwe plan verloren zouden gaan aan de Torenlaan en langs de Zuidersingel. Bij deze opzet zou ook de behoefte van het ziekenhuis zijn betrokken. Niet eens Assen-Groen daarentegen betoogde in Den Haag dat het niet ging om het aantal bomen, maar om het behoud van de Gouverneurstuin als geheel. De tuin zou gebruiks-groen moeten zijn en geen kijk-groen. Het comité was het eens met hetgeen ook de Raad van State-adviseur beleed, dat het bestemmingsplan in strijd was met het uitgangspunt van de gemeente Assen: behoud en versterking van het karakteristieke groene hart. Over de handtekeningenactie zei de woordvoerder van het comité Assen-Groen: "Als een handtekeningenactie 2543 handtekeningen oplevert, mag je stellen dat zo'n 7000 mensen achter ons streven staan. Men ziet de Gouverncurstuin als een levend onderdeel van de binnenstad." Er gingen weer enkele maanden overheen voor het comité, op 30 november 1973, uiteindelijk in het gelijk werd gesteld. Kort daarna kregen de comité-leden een kaart van de gemeente Assen met de tekst: "Gecomplimenteerd met de wijze waarop uw actiecomité het gestelde doel bereikt heeft." Bronvermelding: 'Assen tussen droom en vrees'. 20 jaar veranderingen in de Asser binnenstad. Werkgroep Rapport. september 1979. Een artikel van Connie Bremer en Herman Huiskamp