In en om Assen





Volleybal in Assen van 1945 tot 1964


Bronvermelding:
Samenstelling en redactie Jaco Radstake


Stedentoernooi Sneek 13 januari 1962 Groningen: Nr 7 n.n., 10 Hans van Teerns, 6 Joost van Bodegom Assen: 6 Jaco Radstake , 4 Gert Koolman


Januari 1962


20 Januari 1962 was een belangrijke dag: De NeVoBo maakte bekend dat het protest van SUES tegen de gang van zaken in Sneek op formele gronden was afgewezen en dezelfde dag moest SUES (nu gelukkig thuis) aantreden tegen jawel: NOH Sneek! Het team nam op gepaste wijze wraak met 3-1 in een wedstrijd die als primeur had, dat referees in de hoofdklasse geen clubs meer uit hun eigen woonplaats mochten fluiten. In die zin had het protest dus toch zin gehad!

SUES ging op de goede weg verder en op 30 januari stond de topper tegen SMS’50 op het programma. Een heel lastige uitwedstrijd in de Leeuwarder Korenbeurs. Het werd een echte Titanenstrijd: Steeds liep SMS uit en steeds kwamen de mannen van SUES terug. Na 4 spannende sets was er een vijfde beslissende set nodig. Ook hierin was het weer bloedstollend spannend. Na 13-14 en 14-14 kwam Dop Java aan service en werd het 14-16 voor de Assenaren. Wat de heren nog nooit hadden meegemaakt gebeurde daar in de Korenbeurs: het team kreeg er kippenvel van. Want zoals de kranten schreven: “Een daverend applaus van een enthousiast Leeuwarder publiek begroette de zege van de Asser gymnasiasten”.!! Door deze zege op de naaste concurrent kreeg SUES weer zicht op een promotieplaats. In maart was de 24e een zeer belangrijke en wellicht beslissende dag: SUES weer tegen Flamingo en het werd zoals de kranten kopten een: “Benauwde Sues-zege in Asser herenderby”

De strijd ging weer geheel gelijk op en er was een vijfde set nodig. Of de spanning de gymnasiasten te groot werd of niet: Flamingo nam een beslissend lijkende voorsprong van 6-13. SUES bleef echter aandringen en toen, zoals de pers toen opmerkte: “enkele Flamingo spelers enige nonchalance ten toon begonnen te spreiden”, kon het team alsnog de partij met winst beëindigen. En dat was maar goed ook, want hierdoor bleef de kans op het ere-divisieschap volop aanwezig, terwijl Flamingo op geen enkele wijze bij een zege baat had gehad. Dit verklaart wellicht de “enige nonchalance” van Flamingo zijde. Enfin SUES mocht de handen dichtknijpen en deed dat met overgave.

De beslissing in de hoofdklasse naderde met rasse schreden en op 24 april werd Oranje Nassau in de Korenbeurs kampioen tegen SUES. De Assenaren wonnen nog wel de eerste set, maar gingen toch nog met 3-1 ten onder. Albert Brandts feliciteerde de Groningers middels een fraaie bos bloemen en de voltallige selectie gaf daarna acte de présence op de receptie. Voor het verlossende einde van de competitie vond er in Drachten nog een districtswedstrijd plaats tussen Noord-I en Noord-II zowel voordames als heren. Ook hier was SUES bij Noord II vertegenwoordigd en wel door Alex Niewold en Jaco Radstake. Noord-II won overigens in beide categorieën.

Dan volgt eindelijk de beslissing over de tweede promotieplaats op 12 mei 1962. Flamingo steekt hier een zeer welkome helpende hand uit door SMS’50 met 3-0 te verslaan! SUES daarentegen bleef ver onder haar niveau en wist tegen Tavenu slechts de eerste en vierde set te winnen. Desondanks wisten ze daardoor het eredivisieschap veilig te stellen, voor welk feit de Flamingo-praeses Auke Rienstra hen met een bloemetje eerde. Een echte receptie vond, i.v.m. het chronisch geldgebrek bij de gymnasiale vereniging helaas maar wel logisch, niet plaats.

Onmiddellijk daarna kwamen in Assen de discussies op gang op structureel tot topvolleybal te kunnen komen. SUES alleen zou het nooit kunnen redden. Ook binnen SUES en Flamingo werd hierover verhit gediscussieerd


Een pleidooi voor de bouw van een sporthal in Assen


Zeer vermeldenswaard is de promotie van de SUES dames naar de Overgangsklasse Noord! Dit team bestond uit, Wilberdien thoe Schwarzenberg en Hohenlansberg, Marieke Voormolen, Francien van Oldenbeek, Aafke Suringar, Sietske Strop, Willie de Vries, Irene Snijders en coach Roel Kampman

Eind seizoen werd de knoop doorgehakt. In eerste instantie werden de spelers van beide clubs het in een vergadering, bij de familie Koolman thuis, eens over de te volgen weg. In principe zouden alle eerste team spelers zo mogelijk blijven spelen: SUES zou voorlopig onder die naam blijven bestaan en zou spelers van Flamingo in de selectie voor de eredivisie opnemen. Omgekeerd zou Flamingo voor het spelen in de hoofdklasse SUES spelers overnemen. Uiteindelijk werden beide besturen het eens over e.e.a., hetgeen resulteerde in de formele melding bij de NeVoBo, dat zowel speler-, als financieel technisch de zaak voor elkaar was en dat er geen belemmering zou zijn om in de eredivisie uit te komen. Dit was echt op het allerlaatste nippertje, want de NeVoBo had nog niets aan info ontvangen en had SUES bij de indeling van het speelschema van de ere-divisie NIET opgenomen. Gelukkig werd er toch nog een mouw aangepast dank zij de heer Langerhuizen (competitieleider).


Trainingskamp- en auto-ongeluk in Italië


In de zomer gingen Henk Koolman (Flamingo) en 4 SUES spelers, Gert Koolman, Albert Brandts, Gerard Olgers en Jaco Radstake op een trainingsvakantie naar Italië om middels strandtrainingen (echt heel serieus!) hun sprongkracht te vergroten en zich voor te bereiden op het grote avontuur dat ere-divisie heette. De vakantie was op zich een groot succes, echter qua volleybal sloeg het noodlot toe. Jaco sloeg bij een smash/sprongoefening vanuit het zand zijn schouder compleet stuk en aan het eind van de rit was een Italiaanse vrachtwagenchauffeur zo vriendelijk de heren van achterop in puin te rijden. Gelukkig was de auto van de familie Koolman een Fiat 1100 met een hoge achterkant, zodat de schade enigszins beperkt bleef. Toch gingen ze alle vijf naar het ziekenhuis in Aosta, alwaar geconstateerd werd, dat er twee toch zodanig gewond waren, dat een langer verblijf aldaar nodig was. De blessures van Jaco bleken naderhand toch zo ernstig dat het doorgaan met volleybal op hoog niveau twijfelachtig werd.


De cinque giovanni Hollandesi na 25 jaar op de reünie van 1987 Vlnr: Henk en Gert Koolman, Albert Brandts, Gerard Olgers en Jaco Radstake


Zo ging men het seizoen 1962-1963 in.


Het samenstellen van de teams had toch nog wel wat voeten in de aarde: Gerard Olgers en Jaco Radstake (eind 1963 zou hij terugkeren op het oude nest en in 1965 nog voorzitter van SFC worden) (en nog steeds aan de schouder geblesseerd, wat eredivisie volleybal op dat moment onmogelijk maakte) , gingen in Groningen studeren en uiteindelijk toch voor Donar spelen. Harry Muskee (toen nog niet Cuby van de Blizzards) Roel Houwing en Wilbert den Boer gingen naar Flamingo. Over bleven dus Alex Niewold, Dop Java, Gert Koolman en Albert Brandts, die door de dienstplicht en een ernstige rugblessure niet altijd beschikbaar was. Van Flamingo kwamen over: Harry Kramer, Gerard Klaassen, Freek Niewold en Auke Rienstra. Vanwege de personele problemen voegde Boet Christiaanse zich daar later in het seizoen, hoewel studerend aan de Hogere Textielschool te Enschede, nog bij. Coach Huug de Dreu was niet meer beschikbaar vanwege militaire dienst. Jan Boersma(†) nam gelukkig het stokje van hem over.

SUES heren-2 blijft gewoon 1e klasse spelen net als Dames-1 in de overgangsklasse. Dames-2 blijft 2e klasse. Van de SUES dames gaat overigens niemand over naar Flamingo.


SUES dames zowel in de competitie als het Kersttoernooi 1962 Vlnr staand: Roel Kampman (coach), Wilberdien thoe Schwarzenberg en Hohenlansberg, Marieke Voormolen, Francien van Oldenbeek zittend: Aafke Suringar, Sietske Strop, Willie de Vries, Irene Snijders.


Bovenstaand team werd eind van het seizoen in Veendam in een play-off ( jawel ook toen al) met 2 andere teams helaas net tweede waardoor promotie naar de hoofdklasse net niet doorging. Toch een zeer goede prestatie!! Aan het eind van haar bestaan heeft SUES weer de badge met logo! Nog net op bovenstaande foto bij Sietske Strop zichtbaar: Een volleybal gekroond met de naam SUES, met in de bal het opschrift Gymnasium Assen.

De wedstrijden werden in de Jan Fabriciusschool gespeeld, wat toch weer even wennen was. Speltechnisch zat het team goed in elkaar. Er was echter t.o.v. de teams uit het westen een grote achterstand in routine en daardoor ontstonden ook concentratieproblemen. Hierdoor werd o.a. van SOS Utrecht na een hoopvol begin, ondanks de listige services van Dop Java en Gert Koolman, toch nog teleurstellend verloren. Dit terwijl men zich over het geheel genomen toch minstens gelijkwaardig toonde. Gelukkig voor het Asser volleybal handhaafde men zich dat jaar in de hoogste klasse.


Einde van een glorieuze periode van 10 jaar en de start van SFC.


Op dat moment kwam er een einde aan het 10-jarig bestaan van SUES als zelfstandige vereniging. Begonnen als een klein groepje enthousiastelingen onder aanvoering van Bert Smallenbroek was ze uitgegroeid tot een uiterst succesvolle en goed georganiseerde vereniging. Grote successen werden er in die tijd geboekt en was het een florerende en geliefde vereniging in heel Noord-Nederland. In mei en juni 1963 vonden er in de gymzaal van de RHBS besprekingen tussen SUES en Flamingo plaats om tot een samenwerking tussen de twee clubs te komen: zo mogelijk zelfs te fuseren. Alleen zo zou eredivisievolleybal op een verantwoorde wijze in Assen mogelijk zijn. Als woordvoerders traden op: Gert Koolman voor SUES en Huug de Dreu voor Flamingo’55. Als moderatoren functioneerden daarbij de heer en mevrouw Dröge en Dröge-Thales.

Ondanks grote tegenstand van een deel van de RHBS, onder aanvoering van de heer Gramsbergen, kwam in september 1963 de lang verwachte en noodzakelijke fusie tot stand. De nieuwe vereniging kreeg na veel wikken en wegen de naam SFC (SUES Flamingo Combinatie) mee. Op deze wijze bleven de namen van de twee clubs, die tot daarvoor Assen niet alleen in het Noorden maar ook in de rest van Nederland gepromoot hadden, voor de toekomst bewaard, hetgeen ook altijd de bedoeling is geweest. Ook bij het latere samengaan met SuDoSa. Meerdere internationals hebben in die periode voor SFC gespeeld en de club heeft onder de naam SFC (al of niet verbonden met een merknaam) het Asser volleybal (en daarmee Assen) een nog grotere naamsbekendheid gegeven


Aan het eind van haar bestaan heeft SUES weer de badge met logo!


Oproep:

Het is dan ook, zoals eerder gezegd, een schone taak voor en eigenlijk een morele verplichting van het huidige bestuur van SuDoSa de sportieve en historische vergissing uit 1980 te niet te doen en de naam weer te veranderen in SFC-SuDoSa. Behalve dat: Men zou hiermee al die mensen, die bij zowel SUES, Flamingo’55 als bij SFC betrokken zijn geweest, de inspanningen, die zij in het belang van het Asser volleybal geleverd hebben en de historie, recht doen.






© 2006-2009 www.mijn-eigen-website.nl